Patricia

Patricia (bijna 45) woont in Dorpszand, is moeder van twee zoons en werkt parttime in de horeca. Daarnaast runt ze haar eigen praktijk voor rouw- en verliesbegeleiding: Liefde blijft leven. Deze praktijk ontstond na het overlijden van haar man Michael op Vaderdag 2016, een verlies dat haar leven ingrijpend veranderde. Ze liep in die periode tegen veel obstakels aan: onbegrip, gebrek aan passende hulp, en een maatschappij die volgens haar onvoldoende ruimte biedt voor echte rouw. Vanuit die ervaring wil ze nu lotgenoten begeleiden — met échte aandacht en erkenning.

Patricia en Michael ontmoetten elkaar op het werk. Al op jonge leeftijd kregen ze een relatie, trouwden, en bouwden samen een leven op. Michael was een warme, geliefde man met een groot hart. Iemand die bekend stond als een allemansvriend — iedereen kende hem, iedereen mocht hem. Ze vormden een sterk team. Hun leven samen zat vol mooie herinneringen: van vakanties in Zuid-Afrika tot feestelijke avonden met vrienden.

Op relatief jonge leeftijd werd bij Michael melanoomkanker vastgesteld. In het begin leek het beheersbaar, maar jaren later kwam de ziekte terug. Toen behandelingen in hun lokale ziekenhuis niet meer hielpen, schakelden ze over naar het Antoni van Leeuwenhoek in Amsterdam voor experimentele immunotherapie. Helaas sloegen de behandelingen niet aan. Michael werd uiteindelijk thuis verzorgd, aangesloten op een morfinepomp, en overleed drie weken nadat hij thuiskwam.

Patricia omschrijft die laatste weken als intens, verdrietig, maar ook gevuld met liefde. Ondanks het naderende afscheid hing er een bijzondere rust en warmte in huis. Na het overlijden volgde een periode van praktische drukte rondom de uitvaart, gevolgd door een diep zwart gat. Het echte rouwen begon pas daarna. Ze worstelde met eenzaamheid en het gevoel niet begrepen te worden, ook niet door hulpverleners. Een pijnlijke confrontatie met een kinderpsycholoog deed haar beseffen dat het zo niet langer kon. Ze besloot het verdriet toe te laten, in plaats van weg te stoppen — een belangrijke stap richting herstel.

Ze leerde opnieuw kleine lichtpuntjes te waarderen: een vlinder, een zonnestraal, een goede nacht slaap. Langzaam keerde het gevoel terug dat leven weer mogelijk was — niet zoals het was, maar met een nieuwe vorm van kracht. En die kracht wil ze nu doorgeven aan anderen.

Een krachtig symbool in haar leven is het roodborstje. Op de dag na Michael’s overlijden zat er een roodborstje in zijn helm — sindsdien verschijnt het diertje regelmatig. Voor Patricia is het een teken dat Michael nog steeds dichtbij is. Het roodborstje is verwerkt in haar logo én als tatoeage op haar arm. Voor haar verbeeldt het de boodschap: liefde blijft leven.

Draag het verhaal. Draag de liefde.

Met dit shirt draag je niet alleen een stijlvol ontwerp — je draagt een verhaal van liefde, verlies en kracht. Geïnspireerd op Patricia’s persoonlijke reis na het verlies van haar man, is dit shirt een ode aan iedereen die rouwt én doorgaat.

Liefde stopt niet bij de dood. Liefde blijft leven.

Steun Fenna en bestel jouw shirt nu.